W ostatnich latach życia, w trakcie choroby, odmówił nawet pomocy lekarskiej, a jednego ze swoich lekarzy kopał na śmierć.
Al-Mu’tadid był pierwszym kalifem Abbasydów, którego pochowano w mieście Bagdad. Podobnie jak jego synowie, został pochowany w dawnym Pałacu Tahirydów w zachodniej części miasta, który teraz służył kalifom jako druga rezydencja. Jest jednym z bohaterów Księgi tysiąca i jednej nocy.
Życie prywatne mały|prawo|Drzewo genealogiczne dynastii Abbasydów w połowie i pod koniec IX wieku Al-Mu’tadid urodził się jako Ahmad. Jego ojcem był Talha, który będąc później kalifem przyjął imię Al-Muwaffak (847–861). Matką Ahmada była grecka niewolniczka Dirara, która zmarła we wrześniu 891 roku i została pochowana w Ar-Rusafa. Dokładna data jego narodzin nie jest znana; różne źródła podają, że w chwili wstąpienia na tron miał trzydzieści osiem lub trzydzieści jeden lat, zatem urodził się około roku 854 lub 861.