Fragment:
Więc skąd się wziął człowiek…? Czy wyrósł z ziemi jak grzyb po ciepłym deszczu, czy wyszedł z ziemi na powierzchnię…? To nie mogło się stać i na pewno się nie wydarzyło, ponieważ nawet teraz ludzie musieliby wyrastać z ziemi… Poza tym, gdyby nawet pierwsi ludzi mogli wyrosnąć, jakby siły natury mogły wiedzieć, że mężczyzna i kobieta będą potrzebni do rozmnażania ludzi, i że w związku z tym wyrzucą mężczyznę i kobietę z ziemi i dadzą im zdolność do rozmnażania? Nawet niewierzący już nie wierzą w to, aby ludzie z ziemi wyrośli.
Źródła etnograficzne z XIX w. nie wspominają o takich przekazach, Podlaha nie wzorował się więc na tekstach etnologów, lecz na wiedzy potocznej, na podstawie tego, w co wierzono na czeskiej prowincji w XIX w. Według Łuczyńskiego dowodzić ma tego partykuła już, która sugeruje, że wierzenie o wyrośnięciu z ziemi jak grzyb krążyło do niedawna wśród niektórych jego parafian.
Wschodniosłowiańskim poświadczeniem tego mitu może być fragment powieści Na siłę nic nie poradzisz: z czym się urodziłeś, z tym i umrzesz (), XIX-wiecznego ukraińskiego pisarza Anatolija Swydnyckiego.