5 września 1938 okręty typu Navigatori przeklasyfikowano oficjalnie z powrotem na niszczyciele.
Stępkę pod budowę „Lanzerotto Malocello” położono 5 października 1926 roku (według innych źródeł 30 sierpnia 1927 roku)Data położenia stępki: 5 października 1926 roku według i , natomiast 30 sierpnia 1927 według i (taką samą datę ci autorzy podają dla „Luca Tarigo”).. Otrzymał imię na cześć XIII/XIV-wiecznego żeglarza Lanzerotto Malocello. Wodowano go 14 marca 1929 roku, . Do służby został wcielony 16 listopada 1929 roku. Po ponownym przeklasyfikowaniu na niszczyciel otrzymał znak burtowy: MC, od skrótu nazwy (Malocello), zmieniony następnie na MO.
Opis konstrukcji
Skrócony opis ogólny Niszczyciele typu Navigatori miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się dwoma szeroko rozstawionymi pochylonymi kominami, na skutek zastosowania naprzemiennego układu przedziałów siłowni. Wyporność standardowa pierwotnie wynosiła 1900 ton, a pełna 2599 ton. Długość całkowita pierwotnie wynosiła 107,28 m, szerokość 10,2 m, a zanurzenie 4,35 m przy wyporności pełnej. W 1940 roku okręt został poddany modernizacji (drugiej) w celu polepszenia stateczności, jak większość niszczycieli tego typu. Wyporność standardowa okrętów po modernizacji wynosiła 2125 ton, a pełna 2880 ton.