Jan Hołubowski (ur. 2 stycznia 1908 roku w Piełokańcach na Wileńszczyźnie, zm. 16 sierpnia 1996 w Braniewie) – jeden z najwybitniejszych cymbalistów wileńskich, budowniczy cymbałów, poeta ludowy.
Życiorys lewo|mały|240x240px|Na pierwszym planie, wraz z zespołem Urodził się na Wileńszczyźnie, w maleńkiej wsi Piełokańce (Piłokańcy), liczącej wówczas około 200 mieszkańcówВиленская губерния : полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении by Гошкевич, Иосиф Иосифович (1872–1911), w okresie międzywojennym miejscowość znajdowała się w II Rzeczypospolitej w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego.
Rodzina Jana, choć uboga, bo ojciec posiadał jedynie ćwierć hektara ziemi ornej, miała bogate tradycje w uprawianiu muzyki, a szczególnie muzyki związanej z ich regionem. W rodzinnym domu Jan był najmłodszym z siódemki rodzeństwaHelena Tyszkiewicz Kto jest kim w sztuce, IKAT. Ilustrowany Kurier Terenowy, 6 września 1992, s. 6. Ojciec grał na klarnecie, grała również cała piątka synów, wspólnie współtworząc jeden zespół rodzinny. Bracia grali na instrumentach: Michał na skrzypcach, Zygmunt na harmonii trzyrzędowej, zwanej warszawską, Józef na klarnecie, zaś Wincenty – na bębenku. Natomiast Jan Hołubowski, w wieku 12 lat, rozpoczął grać na cymbałach, choć początkowo nauka szła mu powoli.