Później Chiny, po swoich udanych testach nuklearnych, podobnie odrzuciły północnokoreańskie prośby o pomoc w stworzeniu broni nuklearnej.
W Korei Północnej wycofanie się Chińskich Ochotników Ludowych w październiku 1958 roku pozwoliło Kim Ir Senowi skonsolidować swoją władzę i rozpocząć Ruch Ch’ŏllima w celu dokonania kolektywizacji rolnictwa oraz industrializacji kraju, aby zbudować bazę gospodarczą do siłowego zjednoczenia Korei. Korea Północna pozostała zależna od Związku Radzieckiego w zakresie technologii i od Chin w obszarze pomocy rolniczej.
Po wojnie w latach 50. Korea Południowa przez ponad dekadę pozostawała jednym z najbiedniejszych państw na świecie. W 1960 roku jej produkt krajowy brutto na mieszkańca wynosił 79 USD, co jest wartością niższą niż w większości krajów Ameryki Łacińskiej i niektórych krajów Afryki Subsaharyjskiej. Rewolucja kwietniowa, która w kwietniu 1960 roku zmusiła prezydenta Rhee Syng-mana do odejścia z urzędu, nastąpiła po krótkim okresie demokratyzacji, po którym zamach stanu doprowadził do przejęcia władzy przez generała Parka Chung-hee w maju 1961 roku. Pomimo zawirowań politycznych gospodarka Korei Południowej nadal się rozwijała, a na jej czele stał sektor przemysłowy.