Stany Zjednoczone zdecydowały się jednostronnie unieważnić paragraf 13(d), łamiąc tym samym Porozumienie o zawieszeniu broni, pomimo obaw sojuszników w ONZ. Na spotkaniu Wojskowej Komisji Rozejmowej 21 czerwca 1957 roku Stany Zjednoczone poinformowały przedstawicieli Korei Północnej, że Dowództwo ONZ nie uważa się już za związane paragrafem 13(d) Porozumienia o zawieszeniu broni. W styczniu 1958 roku do Korei Południowej wysłano rakiety Honest John z głowicami nuklearnymi i działa atomowe kal. 280 mm, a w ciągu roku także miny atomowe i rakiety manewrujące Matador z głowicami nuklearnymi, obejmujące zasięgiem terytorium Chin i Związku Radzieckiego.
Korea Północna potępiła unieważnienie paragrafu 13(d) jako próbę zniszczenia Porozumienia o zawieszeniu broni i przekształcenia Korei w strefę wojny atomowej USA. Odpowiedzią było wykopanie potężnych podziemnych fortyfikacji odpornych na ataki nuklearne i wysunięcie do przodu rozmieszczenia sił konwencjonalnych, tak aby ewentualne użycie broni nuklearnej przeciwko niemu zagroziło również siłom Korei Południowej i USA. W 1963 roku Korea Północna zwróciła się do Związku Radzieckiego o pomoc w opracowaniu własnej broni nuklearnej, ale odmówiono jej tego.