Harman rozumie przedmioty jako autonomiczne byty wszelkiego rodzaju, niezależnie od tego jak opisywana byłaby ich substancja.
Amerykański badacz podkreśla, że w dotychczasowej filozofii stosowano najczęściej trzy strategie w odniesieniu do przedmiotów:
podkopywanie (undermining) - sprowadzanie przedmiotu do tego, z czego się składa. W dziejach filozofii przejawiało się to w poszukiwaniach zasady pierwszej. Prowadzi do uznania, że przedmioty są zbyt konkretne by stanowić podstawową jednostkę, a za nimi muszą stać jakieś głębsze podstawy (Harman mówi o tym jako o ruchu podkopywania "od dołu"). rozpraszanie (overmining) - sprowadzanie przedmiotu do funkcji jaką pełni w danym układzie. W dziejach filozofii przejawiało się to w poszukiwaniach ich właściwości i skutków oddziaływania (Harman mówi o tym jako o ruchu rozpraszania "od góry"). połączenie podkopywania i rozpraszania (duomining) - przejawia się w materializmie, w którym wskazuje się na to, że przedmioty są zbudowane ze zbioru ostatecznych elementów, które jednocześnie stanowią wiązanie określonych cech.