Zatem istotnym czynnikiem wpływającym na sposób istnienia przedmiotów jest funkcjonowanie pomiędzy nimi przestrzeni wzajemnych relacji i napięć, które to dopiero wywołują szereg potencjalnych interakcji.
Harman krytycznie reinterpretuje fenomenologię Husserla oraz koncepcję przedmiotu poczwórnego, tzw. czwórni (das Geviert) Heideggera. Harman zarzucał niemieckiemu myślicielowi, że jego koncepcja czwórni jest statyczna, stąd zwrot ku przedmiotom zakłada uwzględnienie dynamizmu wszechświata. Harman zaproponował własną wizję czwórni (Quadruple Object), w której określa cztery wyróżniki: czas, przestrzeń, istota, eidos. Przedmiot poczwórny ma według Harmana cztery bieguny: przedmiot rzeczywisty, własności rzeczywiste, przedmioty zmysłowe i własności zmysłowe, które zsynchronizowane z wskazanymi wyróżnikami stanowią oparcie dla możliwości określenia poszczególnych napięć. Harman wskazuje na tej podstawie na dziesięć dwuelementowych możliwości napięć, które zachodzą pomiędzy obiektami.