B-7, poprzednio Z-7 – bazowy środek pływający w służbie Marynarki Wojennej, jej obecna klasyfikacja to barka śmieciarka (nazywana jest także barką ekologiczną). Służy do zbierania oraz utylizacji odpadów ropopochodnych z innych jednostek pływających. Została zbudowana jako zbiornikowiec paliwowy projektu 500, razem z bliźniaczymi jednostkami Z-5 i Z-6, a w 1993 roku przebudowano ją na barkę śmieciarkę według projektu 9235. Geneza i budowa Po II wojnie światowej w skład Marynarki Wojennej weszły cztery zbiornikowce. Nazwano je: Z-1, Z-2, Z-3 i Z-4. Trzy pierwsze były dawnymi krypami minowymi Marynarki Wojennej II RP, które podczas wojny Niemcy przebudowali na zbiornikowce, czwarty zaś był redowym zbiornikowcem. Jednostki te zabezpieczyły potrzeby MW na lata 50. XX wieku, lecz w dalszej perspektywie potrzebna była wymiana ich na nowe, większe okręty, ponieważ starsze jednostki były w zasadzie rozwiązaniem tymczasowym. Pod koniec lat 50. XX wieku, Marynarka Wojenna zleciła Centralnemu Biuru Konstrukcji Okrętowych numer 2 zaprojektowanie nowego zbiornikowca paliwowego. Projekt został oznaczony numerem projektowym 500. Budowa trzech egzemplarzy została zlecona państwowej Stoczni Północnej (obecna Remontowa Shipbuilding) w Gdańsku.