egzemplarzach gratisowych dla bibliotek, w świetle którego Biblioteka Narodowa powinna otrzymywać po dwa egzemplarze każdego tytułu płyty gramofonowej, która ukaże się na polskim rynku, co jednak nie oznaczało ich rejestracji w postaci dyskografii czy bibliografii.
Od 1 lipca 1961 roku Biblioteka Narodowa otrzymywała egzemplarz obowiązkowy płyt z tekstem mówionym lub z muzyką, które także podlegały rejestracji w bibliografii narodowej (postulowano powstanie Dyskografii Polskiej jako dodatku do „Przewodnika Bibliograficznego”).
Od 1986 roku podstawą układu „Przewodnika Bibliograficznego” stała się uniwersalna klasyfikacja dziesiętna.
We wrześniu 2004 roku rozpoczęto opracowywanie Bibliografii Dokumentów Kartograficznych, natomiast w 2008 zainicjowano Bibliografię Dokumentów Dźwiękowych.
Bibliografia bieżąca Wydawnictwa zwarte:
„Urzędowy Wykaz Druków Wydanych w Rzeczypospolitej Polskiej. Przewodnik Bibliograficzny” – podstawowa bibliografia książek i czasopism o indywidualnej tytulaturze, wydawany cotygodniowo w postaci plików PDF Bibliografia Dokumentów Elektronicznych – rejestruje m.in.