Kościół św. Floryna (niem. Florinskirche) – dawna kolegiata kapituły kanoników św. Floryna znajdująca się w niemieckim mieście Koblencja, przy placu Florinsmarkt. Od 1818 roku należy do wspólnoty ewangelickiej.
Historia Świątynię wzniesiono około roku 1100, należała ona do kapituły kanoników św. Floryna. Około 1200 powstały górne kondygnacje wież, a ok. 1240 wzniesiono zakrystię z krużgankiem. W 1350 roku, na pozostałościach baszty z czasów rzymskich, wybudowano gotyckie prezbiterium, a w XV wieku nadbudowano środkową część fasady, wzniesiono część sklepień i urządzono emporę organową. W XV stuleciu jednym z diakonów kapituły był filozof i późniejszy kardynał Mikołaj z Kuzy. W 1595 roku gotyckim sklepieniem przykryto pozostałą część budynku. W 1688 roku, w trakcie ostrzału miasta przez wojska francuskie podczas wojny palatynackiej, świątynia spłonęła, zniszczeniu uległo sklepienie i wieże. Szkody naprawiono w 1711 roku. W 1794 miasto zajęły wojska francuskie, a władze okupacyjne w 1803 roku zamknęły świątynię i przekształciły ją w magazyn. W 1807 Napoleon Bonaparte planował urządzić w budynku miejską rzeźnię z kramami. W 1815 roku tereny te włączono w granice Prus, a w 1818 król Fryderyk Wilhelm III przekazał świątynię protestantom. Świątynię konsekrowano w 1820 roku, po renowacji wg projektu Karla Friedricha Schinkla i .