W 2011, kiedy minister obrony Anatolij Sierdiukow zaproponował pozbycie się samolotów MiG-31, Kwoczur rozpoczął działania mające na celu pozostawienie ich w służbie. Stawił się na przesłuchania w Dumie Państwowej, gdzie udowadniał zdolność tej maszyny na szybkie dotarcie w rejon walk oraz zdolność rażenia za pomocą przenoszonej broni satelitów na niskiej orbicie. W 2015 został członkiem Izby Społecznej Obwodu Moskiewskiego.
W wieku 65 lat przeszedł na emeryturę. W trakcie swej kariery pilota latał na 90 typach i wersjach samolotów, jego łączny nalot wyniósł ok. 4800 godzin (z czego ponad 3 tys. godzin to loty testowe). Zmarł w nocy 15 kwietnia 2024 po długiej chorobie. Został pochowany 17 kwietnia na Federalnym Cmentarzu Wojskowym.
Ordery i odznaczenia Za swą pracę otrzymał odznaczenia: Bohater Federacji Rosyjskiej (1992), Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1988), Medal Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy (1998), Zasłużony Pilot Doświadczalny ZSRR (1990).
Życie prywatne Żonaty z Olgą, z którą miał syna Nikołaja.
Przypisy
Kategoria:Piloci doświadczalni Kategoria:Bohaterowie Federacji Rosyjskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Medalem Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zmarli w 2024