Jan Nusbaum (ur. 1881, zm. 15 września 1927 w Warszawie) – polski inżynier architekt, major Wojska Polskiego II RP, szermierz, strzelec i działacz sportowy.
thumb|240px|Grobowiec rodzinny Jana Nusbauma
Życiorys Urodził się w 1881. Był wnukiem Hilarego Nussbauma (1820-1895) i Ewy z domu Tenenbaum, synem prof. Henryka Nusbauma (1849-1937) i Marii z domu Mayzner oraz bratem Czesława (1887-1965), Jadwigi (po mężu Halanderska), Haliny i Wandy. W Warszawie ukończył naukę w gimnazjum. Następnie ukończył studia na wydziale architektury w szwajcarskim Winterthur. Uzyskał dyplom inżyniera architekta. Później kształcił się w École des Beaux-Arts w Paryżu, gdzie ukończył naukę odznaczony medalem.
Powróciwszy do kraju poznał architekta Mariana Peretjatkowicza i otrzymał od niego propozycję współpracy w kreśleniu planów i budowie monumentalnych gmachów w Moskwie. Po kilku latach wybuchła I wojna światowa, w związku z czym został powołany do szeregów Armii Imperium Rosyjskiego. Po wybuchu rewolucji bolszewickiej w 1917 postanowił wracać do ojczyzny i zgłosić się do armii polskiej.