podeszwa ma szare lub brudnokremowe z ciemniejszymi kropkami zabarwienie brzegów i ciemnoprzezroczysty środek, a głowa wraz z czułkami są czarniawe.
Płaszcz zajmuje połowę długości ciała. Listwa grzbietowa (kil) jest słabo wysklepiona i niemal niewidoczna. Skóra jest szklista, u osobników żywych o wyraźnych zmarszczkach, których między położonym zaśrodkowo otworem oddechowym a linią środkową grzbietu mieści się od 10 do 14, u osobników zakonserwowanych bez zmarszczek. Wydzielany śluz jest mocno wodnisty i bezbarwny.
Tarka ma od 84 do 108 szeregów płytek (zębów). W każdym szeregu znajduje się jedna płytka środkowa, od 12 do 13 par płytek bocznych i od 24 do 29 par płytek marginalnych. Zredukowana muszla o nukleusie umieszczonym w tyle i z lewej strony całkowicie skryta jest w zamkniętej jamie. Jelito robi dwie duże pętle. Nie występuje jelito ślepe ani rozszerzenie rektum. W pobliżu drugiej pętli jelita leży brązowy, zakryty płatami wątrobotrzustki gruczoł obojnaczy. Zaokrąglona do owalnej spermateka ma czasem dłuższy od zbiornika kanał. Trochę węższy i dłuższy od atrium jajowód ma postać grubej rury, często o lekko sfałdowanej powierzchni.