24 sierpnia 1921 roku został wysłany na kurs dowódców batalionów. 4 listopada 1921 roku został instruktorem tego kursu, by następnie objąć służbę w batalionie zapasowym 5 pułku piechoty Legionów. 18 maja 1922 roku został mianowany dowódcą batalionu 49 pułku piechoty.
10 stycznia 1925 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Objął funkcję referenta prawnego dowódcy KOP. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 87. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 16 grudnia 1926 roku został przeniesiony z Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika referatu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego. Od 31 marca 1928 roku pełnił funkcję kierownika 1 Okręgowego Urzędu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w Warszawie. Z dniem 31 sierpnia 1933 roku przeniesiony w stan spoczynku.