Kampania wrześniowa i początek okupacji niemieckiej Przed wybuchem wojny został zmobilizowany i przydzielony do Szefostwa Służby Kolejnictwa Kwatery Armii „Modlin”. 13 września skierowany z częścią oficerów sztabu do Lubomla. 16 września 1939 roku, w miejscu postoju sztabu armii (wieś Mszanka), został przydzielony do II rzutu sztabu armii i skierowany do Włodzimierza Wołyńskiego. Od 18 września sprawował funkcję kwatermistrza improwizowanej Grupy „Kowel”. Uniknął niewoli niemieckiej jak i sowieckiej. Po powrocie do Warszawy, w październiku 1939 roku wstąpił do Służby Zwycięstwu Polski. W listopadzie aresztowany. 25 stycznia 1940 roku był w więzieniu przy ul. Daniłowiczowskiej, następnie więziony przy ul. Rakowieckiej. W styczniu lub lutym 1940 został przez Niemców zamordowany w Palmirach. Jego ciało nie zostało zidentyfikowane Wśród wymienionych nazwisk nie figuruje nazwisko majora Lewina..
Maksymilian Lewin ma symboliczny grób na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 329-1-17). Spoczywają w nim jego żona Eugenia oraz córka Zofia.
Życie prywatne Po przeniesieniu w stan spoczynku zamieszkiwał w Warszawie. Z żoną Eugenią (zm. 1967) miał córkę Zofię Wandę (1921–1994). Zofia Lewinówna była współautorką książki Ten jest z ojczyzny mojej.