Piotr Bąk (ur. 1911 w Kramsku, zm. 3 października 2000) – polski językoznawca (doktor) i dydaktyk, nauczyciel, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, następnie studiował na Wolnej Wszechnicy Polskiej (Oddział w Łodzi), uzyskując w 1938 dyplom magistra filozofii na podstawie pracy z historii literatury. W 1962 obronił na Uniwersytecie Warszawskim rozprawę doktorską pt. Gwara okolic Kramska, przygotowaną pod kierunkiem prof. dr hab. Zdzisława Stiebera. Uczestniczył w dialektologicznych projektach badawczych (Mały atlas gwar polskich, Atlas językowy kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich, Atlas językowy Śląska, Ogólnosłowiański atlas językowy, Słownik gwar polskich, Atlas gwar polskich), zbierając w terenie materiały gwarowe.
Był nauczycielem języka polskiego nieprzerwanie od 1930 aż do przejścia na emeryturę w 1988 (od 1930 – łódzkich szkół podstawowych, a od 1937 – szkół średnich). W czasie II wojny światowej prowadził tajne nauczanie – za działalność konspiracyjną był więziony.