W latach 1960–1967 pracował dodatkowo w łódzkim Studium Nauczycielskim, gdzie wykładał gramatykę opisową i historyczną, dialektologię języka polskiego, metodykę nauczania, kulturę żywego słowa.
Od 1971, obok pracy w szkołach, był starszym wykładowcą w Instytucie Filologii Polskiej, następnie w Katedrze Historii Języka Polskiego i Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie prowadził zajęcia z kultury żywego słowa.
Nagrody naukowe i członkostwo w towarzystwach naukowych Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego nadało mu tytuł członka honorowego (był jego członkiem przez kilkadziesiąt lat).
Publikacje Był autorem publikacji językoznawczych oraz z zakresu kultury żywego słowa i metodyki nauczania języka polskiego, ogłaszanych w czasopismach: „Język Polski”, „Polonistyka”, „Poradnik Językowy”, a także w naukowych wydawnictwach ciągłych: „Rozprawy Komisji Językowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego” i „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego”.