wraz z nią pracowała tam Halina Auderska) i następnie do 31 marca 1940. Wówczas zamieszkiwała na terenie tego szpitala początkowo nie znając losów męża i dzieci, przebywających już we Francji. Później, wobec zagrożenia dalszym przebywaniem w okupowanym kraju zorganizowano jej wyjazd, podczas którego dysponujący sfabrykowane dokuenty tożsamości miała opuścić Polskę jako szósta żona Samsona Mikicińskiego. Na początku 1940 podróżowała wraz z nim oraz inną kobietą wpierw samochodem do Krakowa i Wrocławia, następnie przez granicę do Berlina i dalej do Akwizgranu, po czym koleją do Brukseli, skąd tym samym środkiem lokomocji dotarła do Paryża 3 kwietnia łącząc się tam z mężem.
W stolicy Francji od razu włączyła się w działalność PCK, wizytując francuskie więzienia i wynajdując w nich aresztowanych Polaków w związku z brakiem dokumentów tudzież podejrzanych, aby wykorzystać ich dla sprawy polskiej. W obliczu upadku Francji z Angers udała się wraz z trzema młodszymi synami do portu Libourne, a następnie zostali ewakuowani na pokładzie krążownika „Arethusa” do Wielkiej Brytanii. Tam z Liverpoolu dostali się do Londynu, gdzie zamieszkali z generałem Sosnkowskim. Po trzech tygodniach statkiem MS „Batory” na zaproszenia konsula Tadeusza Brzezińskiego popłynęła do Kanady i ulokowała trzech młodszych synów u jego rodziny w Montrealu.