Na początku XIX wieku Głogów był drugim po Wrocławiu miastem na Śląsku mającym własny teatr. Występy w nim odbywały się zwykle tylko w sezonach zimowych. Głogowska instytucja była teatrem wielodziałowym, oferującym kilka gatunków scenicznych jednocześnie. Od rozpoczęcia działalności do 1933 roku teatr miał stały zespół operowy i teatralny, a od lat 20. XIX wieku występowały w nim także obce zespoły teatralne i operowe. Od 1870 roku na znaczeniu zyskał zwłaszcza zespół operowy i operetkowy. Poza sztukami w głogowskim teatrze wystawiano także balet. Występowali w nim ponadto artyści światowej klasy. W marcu 1843 roku odbył się w nim koncert pianisty i kompozytora Ferenca Liszta. Parter budynku był wykorzystywany do handlu mięsem.
Pierwotna sala teatralna głogowskiego obiektu była niska, ciasna i duszna. W 1839 roku usunięto strop pomiędzy pomieszczeniami na piętrze i salą teatralną powyżej, a także zbudowano loggię i amfiteatr z kurtyną. W wyniku tych działań powstała duża sala, a obiekt nazwano teatrem miejskim. W 1859 roku schody z wewnętrznej części budynku przeniesiono na zewnątrz.