Z kolei Niemcy podciągnęli odwód w postaci batalionu piechoty wspartego armatami ppanc..
Zachęcony sukcesem ppłk Chmura postanowił kontynuować natarcie. Gdy jednak polskie pododdziały zbliżyły się do Załusek, zaalarmowana i dobrze przygotowana do obrony niemiecka piechota obłożyła je skoncentrowanym ogniem broni ręcznej i maszynowej. Znajdujący się na otwartym polu Polacy zostali ostrzelani z dwóch stron, od zachodu i południa, spod linii zabudowy obrzeżnej lotniska. Do walki włączyła się również niemiecka artyleria. Ppłk Chmura poległ, gdy usiłował poderwać żołnierzy do natarcia. Ciężko ranni zostali dowódca II/360 kpt. Marian Masternak, dowódca IV/360 pp mjr Stefan Łukowicz oraz adiutant pułku kpt. Zygmunt Hempl. Czołg, w którym znajdował się kpt. Michałkowski, został uszkodzony, a ranny dowódca kompanii dostał się do niewoli. Kolejne dwa czołgi zostały trafione pociskami niemieckich armat ppanc. i spłonęły wraz z załogami. Kilka innych ugrzęzło w podmokłym gruncie.
Około 11:00 polskie natarcie ostatecznie się załamało. Pod osłoną czołgów piechota przystąpiła do chaotycznego odwrotu. Na pomoc rzucono jej kilka oddziałów zajmujących dotąd pozycje obronne, w tym Lotniczy Oddział Szturmowy.
Bilans