Bazylika Świętych Marcelina i Piotra (niem. Basilika St. Marcellinus und Petrus) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w niemieckim mieście Seligenstadt. Do 1803 kościół klasztorny zakonu benedyktynów, następnie kościół parafialny, w 1925 wyniesiony do godności bazyliki mniejszej.
Historia Opactwo benedyktynów zostało założone w 828 roku przez Einharda, uczonego na dworze Karola Wielkiego, który sprowadził tutaj relikwie świętych męczenników Marcelina i Piotra. Na jego zlecenie w latach 830–835 wzniesiono kościół klasztorny, który stał się ośrodkiem pielgrzymkowym. Z tego powodu wkrótce miejsce to nazwano Saligunstatt, czyli miasto błogosławione, co z czasem przekształciło się w dzisiejsze Seligenstadt. Opactwo podlegało bezpośrednio władzy cesarskiej. W XIII wieku wzniesiono nowe prezbiterium świątyni.
Kompleks został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej. Pod koniec XVII wieku rozpoczęto stopniową przebudowę w stylu barokowym. W 1803 roku, podczas okupacji napoleońskiej, placówkę zsekularyzowano. W XIX wieku fasadę kościoła przebudowano w stylu neoromańskim.
27 maja 1925 roku papież Pius XI wyniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej. W latach 1982–1983 przebudowano wnętrze, dostosowując je do wymogów soboru watykańskiego II.