Siarczek baru – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczków, sól kwasu siarkowodorowego i baru na II stopniu utlenienia. Stosowany jako prekursor większości innych pochodnych baru.

Budowa cząsteczki Siarczek baru to związek jonowy, krystalizuje w układzie regularnym (grupa przestrzenna Fm3m).

Otrzymywanie Siarczek baru otrzymuje się w wysokotemperaturowej redukcji siarczanu baru (np. w postaci minerału barytu) węglem:

Można otrzymać go także przez bezpośrednie ogrzewanie siarki z barem w atmosferze inertnej:

Kolejną metodą syntezy jest redukcja metanem w wysokiej temperaturze:

Właściwości Właściwości fizyczne Ciało stałe o postaci szarego proszku lub bezbarwnych kryształów, o zapachu zgniłych jaj. Wykazuje fosforescencję, podobnie jak niektóre inne siarczki, m.in. cynku i wapnia.

Właściwości chemiczne W roztworach wodnych, podobnie jak większość siarczków berylowców, przechodzi w wodorosiarczek:

Otrzymany roztwór jest silnie zasadowy.

BaS jest wykorzystywany do otrzymywania wielu innych soli baru, m.in. poprzez reakcję z kwasem zawierającym docelowy anion, w wyniku czego oprócz soli powstaje siarkowodór. Przykładowa reakcja z kwasem chlorowodorowym:

W reakcji z dwutlenkiem węgla w temp. tworzy węglan baru i siarkowodór:

można otrzymać także poprzez reakcję BaS z węglanem sodu w temp.