Niestety, ci którzy się ujawnili byli najczęściej aresztowani i przechodzili przez ciężkie śledztwo. Roman Szczur postanowił uwolnić swoich podwładnych z więzienia w Zamościu. Akcję uwolnienia więźniów przeprowadzono 8 maja 1946. W jej wyniku uwolnionych zostało 301(według innych źródeł 346) więźniów. W drugiej połowie czerwca, wobec zagrożenia aresztowaniem, zdał kierownictwo Rejonu WiN i wyjechał na Ziemie Odzyskane. 22 marca 1947 w Warszawie ujawnił swoją działalność w AK i WiN przed komisją amnestyjną działającą przy WUBP w Warszawie. W latach od 1947 do 1948 przebywał w Jeleniej Górze, Lubaniu oraz Nowej Soli, zamieszkał również w Strzyżewicach w powiecie leszczyńskim. Dochodziły do niego informacje o aresztowaniach wielu jego podkomendnych oraz o ich trudnościach ze znalezieniem pracy i brakiem środków do życia. Postanowił zdobyć środki finansowe, które miały być przeznaczone na wsparcie dla ukrywających się żołnierzy jak również na pomoc dla rodzin aresztowanych i represjonowanych. 11 marca 1949 w Nowej Soli wraz z dwoma żołnierzami WiN, Marianem Kokociem, Józefem Źrebczukiem, Józefem Olkiem i Stefanem Jankowskim dokonali akcji rekwizycyjnej w loklanym banku spółdzielczym. Zdobyto w sumie 1 612 240 zł. "Urszula" został aresztowany 28 marca 1949 na stacji kolejowej w Ostrowie Wielkopolskim pod nazwiskiem Roman Szumski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roman Szczur · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.