Gdy dolne łodygi roślin zielnych obumierają, w miejscu uszkodzenia rozwija się biała opilśń, która często rozprzestrzenia się na pobliską powierzchnię gleby. Niedługo po rozwinięciu się opilśni zaczynają pojawiać się małe (o średnicy 0,5–1 mm), białe, okrągłe sklerocja, które wkrótce stają się gładkie i jasnobrązowe, brązowe lub czarne. Są to przetrwalniki i można je zobaczyć w grzybni, na chorych tkankach nad lub pod ziemią, na powierzchniach gleby lub w szczelinach gleby.

Zakażenia roślin zdrewniałych zwykle zaczynają się od zgnilizny korzeni. W sprzyjających patogenowi warunkach charakterystyczna biała opilśń i sklerocja rozwijają się również w miejscach zakażenia korzeni. Więdnięcie liści i zamieranie rozwijają się w wyniku gnicia dolnej części pnia lub tkanek korzenia.

U jednoliściennych objawy i oznaki choroby różnią się od tych opisanych powyżej dla dwuliściennych. Brązowe zmiany pojawiają się na korzeniach i dolnych częściach łodygi. Zmiany są często małe, ale mogą sięgać do pustej części łodygi. Pasma grzybni rosną wewnątrz dolnych międzywęźli. Owoce mogą wyglądać normalnie, ale są pozbawione ziarna. Może również wystąpić przedwczesne dojrzewanie. Maty białej grzybni rozwijają się i rozprzestrzeniają w górę wewnątrz i na zewnątrz osłon liści.