Wymienia działania rządu rosyjskiego takie jak rozpowszechnianie książek i gazet skrajnie sprzecznych z doktryną katolicką i obrażających papieża, utrudnianie komunikacji papiestwa z narodem polskim, podżeganie ludności przeciwko księżom katolickim czy zakazu nauczania o różnicach pomiędzy katolicyzmem a prawosławiem.
Wymienia również inne szykany stosowane przez Rosjan na ziemiach polskich: wypędzanie zakonników z klasztorów, wysyłanie na wygnanie biskupów, prześladowanie unitów, wywózki katolickich sierot w celu ich rusyfikacji, profanowanie kościołów, narzucanie dzieciom małżeństw katolików z prawosławnymi wyznania prawosławnego. Potępia prześladowania księży, którzy nieśli pomoc i ostatnią posługą powstańcom oraz wywózki ludzi na Sybir, gdzie pozbawiani są posługi religijnej.
Szczególną uwagę papież zwrócił na sprawę arcybiskupa warszawskiego Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, zesłanego i bezprawnie pozbawionego jurysdykcji nad archidiecezją przez władze carskie. Otwarcie zwraca się do wiernych o nieposłuszeństwo wobec tych działań administracji carskiej. Ks. Pawłowi Rzewuskiemu, wikariuszowi generalnemu zarządzającemu archidiecezją warszawską, nakazuje nie być posłusznym poleceniom rządu rosyjskiego, tylko abpa Felińskiego.