Abu’l-Kasim al-Fadl ibn Dża’far al-Muktadir al-Muti’ li-’llāh (, znany lepiej pod królewskim imieniem Al-Muti li’llāh (, "Posłuszny Bogu", ur. 913/914 w Bagdadzie, zm. 12 października 974 w drodze do Dajr al-Akul) – dwudziesty trzeci kalif dynastii Abbasydów.
Życiorys Wczesne życie Al-Fald przyszedł na świat w 913/914 roku. Jego ojcem był osiemnasty kalif Al-Muktadir, a matką konkubina Mash’ala, która miała słowiańskie korzenie. Al-Fald miał dwoje braci, którzy również pełnili funkcje kalifów. Jego starszym bratem Al-Muttaki, który panował w latach 940-944. Ar-Radi, również starszy od Al-Fadla, panował w latach 934-940. Al-Muti dorastał w czasach kryzysu. Panowanie Al-Muktadira charakteryzowało się konfliktami frakcyjnymi, atakami Karmatów, upadkiem gospodarki i niedoborami dochodów, które doprowadziły do niepokojów wojskowych, które zakończyły się zamordowaniem kalifa w 932 roku. Podobnie wyglądała sytuacja za czasów kalifatu Al-Muttakiego i Ar-Radiego. Rząd Abbasydów utracił kontrolę nad prowincjami, a wojskowi decydenci pozbawili kalifów prawdziwej władzy i rywalizowali ze sobą o tytuł amir al-umara ("dowódca dowódców"). Al-Muttaki został wyniesiony na tron przez amir al-umara imieniem Bajkam, ale tylko dla własnych celów.