W sierpniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i przydzielony do 58 pułku piechoty.
18 listopada 1918 generał Bolesław Roja mianował go z dniem 1 kwietnia 1918 kapitanem (z pominięciem stopnia porucznika). 13 grudnia 1918 został ranny w walkach pod Rawą Ruską. 1 grudnia 1919 został warunkowo mianowany z dniem 1 grudnia tego roku kapitanem w 23 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 100 z 31 grudnia 1919, poz. 4413.. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Służył wówczas w Batalionie Zapasowym 23 pułku piechoty. Jesienią 1920 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Batalionu Zapasowego 45 pułku piechoty.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 45 pułku piechoty w Równem. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 325. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki komendanta Kadry Batalionu Zapasowego 45 pp. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 98. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przesunięty na stanowisko komendanta składnicy wojennej.