W maju 1925 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu. W maju 1927 został przeniesiony do 21 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy III batalionu. W kwietniu 1928, w związku z likwidacją III batalionu, został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. 16 maja 1930 objął dowództwo Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5 w Krakowie. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1931 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 lipca 1932 został przeniesiony do 20 pułku piechoty w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 25 listopada 1933 generał brygady Stanisław Burhardt-Bukacki napisał w opinii: „bardzo dobry zastępca dowódcy pułku”. W styczniu 1934 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko kierownika Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. 15 kwietnia 1938 został przeniesiony do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie na stanowisko zastępcy dyrektora urzędu. W 1939 został wyznaczony na stanowisko I zastępcy dyrektora PUWFiPW.