Niedługo po wyzwoleniu dołączył do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, w lipcu tego samego roku zostając nauczycielem historii w szkole oficerskiej w Żytomierzu. Następnie został awansowany do stopnia majora i jesienią, wraz ze szkołą przeniósł się do Lublina. W Lublinie podjął współpracę z nowopowstałą Centralną Żydowską Komisją Historyczną, gdzie współpracował m.in. z Filipem Friedmanem i Nachmanem Blumentalem. W marcu 1945 roku, wraz z CŻKH przeprowadził się do Łodzi. Pracował jako szef archiwum komisji i brał udział w pozyskaniu dla niej m.in. dokumentów z getta łódzkiego oraz cywilnej administracji Kraju Warty. W 1947 roku został zastępcą dyrektora nowo utworzonego Żydowskiego Instytutu Historycznego. Publikował artykuły w czasopiśmie ŻIH „”. Miał wystąpić jako biegły podczas procesu Jürgena Stroopa, w związku czym przeprowadził z nim trzy wywiady w więzieniu mokotowskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Kermisz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.