W maju 1950 roku wyjechał do Izraela. Po wyjeździe Blumentala latem tego samego roku, współpracował z nim przy utworzeniu archiwum i ekspozycji Muzeum Bojowników Getta w kibucu Lochame ha-Geta’ot. W 1954 roku był założycielem i pierwszym kierownikiem archiwum Instytutu Jad Waszem, funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę w 1978 roku. W 1964 roku nabył dla archiwum oryginał dziennika Adama Czerniakowa oraz kopie archiwum Oneg Szabat. Brał udział w przygotowaniu dokumentacji przed procesem Adolfa Eichmanna, podczas procesu występował także w charakterze biegłego. Opublikował m.in. opracowanie raportów Stroopa z powstania w getcie warszawskim, tłumaczenie dziennika Adama Czerniakowa oraz antologię dokumentów Oneg Szabat. Współpracę z Jad Waszem kontynuował na emeryturze do 1991 roku, przerwał ją z powodu choroby.
W styczniu 1954 roku wziął ślub z Batią Bobker. Para miała dwóch synów: Eljahu i Moszego. Eljahu zginął w 1973 roku w wypadku podczas służby w Siłach Obronnych Izraela.
Zmarł 18 października 2005 roku. Został pochowany na w Jerozolimie.