Krytyk filmowy i tłumacz Bartosz Czartoryski uznał powieść za „bodaj najbardziej konkretne i rzeczowe dzieło Sapkowskiego” oraz „swoiste wiedźmińskie the best of”. Jak zauważył: „kusi, aby odczytać Rozdroże kruków [...] jako opowieść o dojrzewaniu, , powieść inicjacyjną”, ponieważ Geralt jest w niej „zaledwie gołowąsem”, „uczący[m] się życia i trudnej sztuki wyboru, nierzadko potykający[m] się o własne nogi”, a dopiero pod koniec nabierającym cech charakteryzujących go w późniejszych utworach. Czartoryski, w odróżnieniu od Garas, uznał finał za „znakomity”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rozdroże kruków · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.