Chociaż w utworze wspomniani zostają Vesemir czy Eskel, to poza Geraltem jedyną znaną ze wcześniejszych części sagi postacią pojawiającą się w Rozdrożu kruków jest kapłanka Nenneke. Ważnym wątkiem fabularnym jest geneza Monstrum, albo wiedźmina opisanie – wydanego kilkadziesiąt lat przed wydarzeniami z powieści anonimowego antywiedźmińskiego paszkwilu – oraz mającej miejsce niedługo po jego publikacji masakry w Kaer Morhen, podczas której podjudzony tezami zawartymi w tekście motłoch przypuścił atak na warownię, co doprowadziło do śmierci prawie wszystkich obecnych w niej wiedźminów i większość atakujących.
Niedługo po zakończeniu szkolenia i wyruszeniu na szlak Geralt zabija dezertera chcącego zgwałcić młodą chłopkę i zostaje skazany za morderstwo. Przed stryczkiem ratuje go sędziwy, schorowany wiedźmin Preston Holt, który zostaje jego mentorem. Jakiś czas później Geralt wpada w zasadzkę prefekta straży królestwa Kaedwen Estevana Trillo da Cunhi, chcącego, żeby dostarczył mu dowody pozwalające oskarżyć Holta o zamordowanie trzech osób, jednak wiedźmin odmawia. Od kapłanek Melitele dowiaduje się, że Holt – znany wówczas jako „Zjawa” Reyndert – uciekł z masakry w Kaer Morhen, pozostawiając swoich kompanów na śmierć.