Nogogłaszczki samca mają łezkowate cymbium z niewielkim, przednio-bocznie usytuowanym subtegulum, duże tegulum z długą, podtrzymującą embolus listewką po stronie przednio-bocznej oraz z ku przodowi skierowaną wypustką po stronie tylno-bocznej, zaopatrzoną pośrodku w skleryt tegularny i zwieńczoną konduktorem. Przewód nasienny bulbusa robi w połowie przednio-bocznej ostrą pętlę. Apofyza medialna leży blisko tylno-bocznej części tegulum, pozbawiona jest wypustek, za to na wewnętrznej powierzchni opatrzona jest kieszonką lub bruzdką, w której spoczywa szczyt embolusa. Obok dużej i ostro zakończonej apofyzy terminalnej obecna jest błoniasta apofyza subterminalna, określana jako rozwidlenie tej pierwszej. Sam embolus wyrasta na drugiej godzinie tegulum, ma postać wydłużoną, biczykowatą, lekko przy wierzchołku zakrzywioną i zatacza niemal pełne koło. W przeciwieństwie do podobnej Xerolycosa embolusowi nie towarzyszy błona.