Samica ma dość małą, zajmującą 1/5 szerokości opistosomy, gęsto zarośniętą białymi szczecinkami płytkę płciową pozbawioną przedsionka i całkowicie nakrytą przez kwadratową lub prostokątną, pozbawioną trzonka przegrodę. Szczeliniaste, położone w przedniej części otwory kopulacyjne przechodzą w głębokie rozdęcia, a te w szerokie i słabo zesklerotyzowane przewody kopulacyjne. Za bruzdą epigastralną każdy przewód staje się silnie zesklerotyzowany i częściowo skręcony, a wieńczy go mniej lub bardziej maczugowata spermateka. Charakterystyczna jest obecność w silnie zesklerotyzowanej części przewodu palcowatych, maczugowatych lub rurkowatych gruczołów dodatkowych, których brak u podobnej Xerolycosa.
Ekologia i występowanie Pająki te zasiedlają solniska oraz pobrzeża słonych jezior i mórz. Bytują na powierzchni gruntu, gdzie doskonale się kamuflują.
Rodzaj palearktyczny, znany z południowej Ukrainy, południowej części europejskiej Rosji, syberyjskiej części Rosji, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Turkmenistanu, Tadżykistanu, Iranu oraz Chin – z Sinciangu, Qinghai, Ningxia i zachodniej Mongolii Wewnętrznej.