Podczas Dni wystawiono po raz pierwszy sztukę napisaną specjalnie z tej okazji przez Mariana Niżyńskiego na podstawie legendy o Panu Twardowskim „Kawaler księżycowy”.

Po II wojnie światowej Powojenny program był zbliżony do przedwojennego, z pominięciem uroczystości o charakterze religijnym, organizowano natomiast, szczególnie w latach 40. i 50. XX wieku, występy zespołów robotniczych.

Pierwszą po wojnie imprezę zorganizowano w dniach 7 czerwca–22 lipca 1947. Pełna nazwa brzmiała Festiwal Sztuki „Dni Krakowa”.

Imprezy organizowały „efemeryczne komitety „Dni Krakowa”. Na przykład w 1953 roku komitet organizacyjny ukonstytuował się już w marcu. W jego skład weszli: M. Waligóra jako przewodniczący, jego zastępcą został poseł T. Mrugacz, a sekretarzem został T. Okulski. Od 1956 roku organizacją zajmowało się Stowarzyszenie Festiwalu Sztuki „Dni Krakowa”. Biuro Stowarzyszenia działało cały rok organizując imprezy rozrywkowe. W grudniu 1960 roku musiało zakończyć działalność w związku z rozporządzeniem Ministerstwa Kultury i Sztuki, że imprezy mogą organizować wyłącznie przedsiębiorstwa państwowe

Od lat 60. XX wieku imprezy miały charakter wielkich widowisk plenerowych takich jak Wianki w oprawie światło i dźwięk.