Od października 1931 do 1939 pełnił służbę na stanowisku kierownika naukowego pracowni klinicznej Szpitala Szkolnego. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 7. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych (od 1937 – korpus oficerów zdrowia, grupa lekarzy).
W czasie kampanii wrześniowej służył w Kwaterze Głównej Armii „Modlin” na stanowisku referenta w biurze szefa służby zdrowia armii. 16 września 1939, po reorganizacji Kwatery Głównej, znalazł się w II rzucie, który pod dowództwem majora Romualda Stankiewicza miał się kierować przez Luboml do Włodzimierza lub do Lwowa. Będąc w Lubomlu podporządkował sobie szpital polowy nr 162, lecz wkrótce utracił z nim kontakt.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 24 marca 1939 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa Palmy Oficera Akademii – 12 listopada 1925
Uwagi
Przypisy
Bibliografia