Pozostałe ołtarze miały wezwania: Najświętszej Marii Panny (z obrazem w sukience srebrnej pozłacanej z siedmioma gwiazdami), Pana Jezusa Ukrzyżowanego (z drewnianą figurą Chrystusa na krzyżu), Św. Benedykta (z obrazem świętego w sukience srebrnej) oraz Św. Scholastyki (również z obrazem odpowiadającym wezwaniu). Wyposażenia świątyni dopełniała klasycystyczna ambona, zachowana do I wojny światowej (baldachim przetrwał do II wojny światowej), chrzcielnica, cztery konfesjonały, ławki i organy umieszczone na chórze muzycznym w formie szerokiej arkady, stanowiącej część architektury świątyni.
Klasztor wzniesiony na planie prostokąta łączył się z prezbiterium kościoła poprzez aneks mieszczący kapitularz, komunikujący się zarówno z chórem, jak i korytarzem klasztornym. Niewiele wiadomo na temat jego wyposażenia, choć oprócz zwykłych sprzętów codziennego użytku, mebli, naczyń itp. inwentarz z r. 1818 wymienia m.in. 6 obrazów, 20 portretów, 6 luster, na korytarzach 74 obrazy olejne i ryciny różnej wielkości oraz krzyż z figurą Chrystusa i 2 zegary. Osobny opis przedmiotów w refektarzu daje wyobrażenie o skali tego pomieszczenia, gdzie znajdowało się m.in. 5 wielkich stołów, 7 miedzianych lichtarzy, mosiężny zegar szafkowy, krucyfiks, a na ścianach wisiało 17 obrazów (w tym 12 portretów).