Księgozbiór w roku 1848 szacowano na blisko 2000 woluminów.
Na terenie przyklasztornym znajdowały się również inne obiekty: drewniane budynki mieszczące szkółkę parafialną i mieszkania rzemieślników oraz dwupiętrowy spichlerz, a także murowane – kuźnia, browar, magazyn gorzelniany, dwie oficyny z mieszkaniami rzemieślników.
Wydaje się mało prawdopodobne, by kościół i klasztor uległy poważniejszym przekształceniom w okresie pomiędzy r. 1818 a 1865, kiedy konwent został zlikwidowany, zakonnicy zostali wywiezieni do Pińska a ruchomy majątek sprzedany na licytacjach lub oddany do innych placówek. Kościół miał być nawet rozebrany, ale dzięki staraniom Konstancji Skirmuntt i Józefy Kurzeniewskiej został uratowany i odnowiony.
W czasie I wojny światowej kościół w Horodyszczu uległ uszkodzeniom - niemiecki pocisk armatni uszkodził boczną ścianę świątyni, przy tej okazji odpadł fragment tynku z malowidłami w pd.-zach. ramieniu transeptu i zapewne wtedy uległa zniszczeniu ambona.