Później uczestniczył w walkach wojsk Frontu Litewsko-Białoruskiego, między innymi w bojach o Mołodeczno i Borysów nad Berezyną. 15 stycznia 1920 pułk został wycofany z frontu do Wilna. Na przełomie maja i czerwca pułk w składzie taktycznej grupy bojowej płk. Stanisława Małachowskiego, w ramach Grupy Operacyjnej gen. Lucjana Żeligowskiego wziął udział w zerwaniu pierwszej operacji zaczepnej sowieckich wojsk Frontu Zachodniego. W czasie lipcowej operacji zaczepnej sowieckiego Frontu Zachodniego pułk prowadził działania opóźniające w ramach ugrupowania polskiej 1 Armii. W drugiej dekadzie lipca pułk z półbaterią artylerii konnej osłaniał odwrót 10 Dywizji Piechoty znad Niemna. 24 lipca wyruszył ze Starej Kamionki w kierunku Janowa. Po forsownym marszu dotarł w nakazany rejon i uzupełniał swoje szwadrony resztkami rozbitego pod Grodnem 113 pułku ułanów. W trakcie prac organizacyjnych ubezpieczenia zameldowały o nadciągającej kolumnie sowieckiej 15 Dywizji Kawalerii. Dowódca pułku nakazał wycofanie z miejscowości taborów i artylerii. Ochraniać je miał 3 szwadron. Maszerującą w kierunku na Osowiec kolumnę zaatakowała sowiecka kawaleria. Pierwszą szarżę odparły karabiny maszynowe i artyleria strzelająca na wprost. Równocześnie ppłk Mścisław Butkiewicz poprowadził na nieprzyjacielskie skrzydło szarżę siłami 1 i 2 szwadronów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 13 Pułk Ułanów Wileńskich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.