Porwitem zdecydował się wykonać rozkaz.
Rozpoczęte tego samego dnia natarcie III/29 pp nie zdołało wyprzeć Niemców z Wólki Węglowej. Na skutek niemieckiego przeciwuderzenia batalion był zmuszony wycofać się w rejon wzgórza 109. Przez resztę dnia pozycje 25 DP były nękane atakami niemieckiego lotnictwa i artylerii. Tymczasem w nocy z 20 na 21 września (według innych relacji – tuż przed świtem 21 września) I/30 pp bez walki zajął Placówkę, z której Niemcy zawczasu się wycofali. Jego dotychczasowe pozycje w rejonie wzgórza 109 obsadził III/29 pp. W odwodzie, w rejonie Młocin, gen. Alter pozostawił II/29 pp oraz 9 bs.
Bój o Placówkę thumb|Pomnik żołnierzy 30 pp na cmentarzu Wawrzyszewskim. Spoczywa tam ponad 500 poległych żołnierzy pułku, w tym mjr Bronisław Kamiński Po obsadzeniu Placówki mjr. Kamiński przystąpił do organizowania ośrodka oporu, skierowanego frontem na północ i zachód. Przed zabudowaniami wsi, od strony północno-zachodniej – frontem na Wólkę Węglową − zajęła pozycje 1. kompania pod dowództwem por. Karola Langego, wzmocniona plutonem ckm-ów. Na południowo-zachodnim skraju wsi, frontem na Gać, stanęła 2. kompania pod dowództwem por. Antoniego Raka, również wzmocniona plutonem ckm-ów.