W dwudziestoleciu międzywojennym zajmował się krytyką literacką – publikował artykuły i recenzje z zakresu literatury współczesnej na łamach czasopism takich jak m.in.: „Dzień Polski”, „Gazeta Polska”, „Goniec Częstochowski” „Kurier Codzienny Częstochowski”, „Kurier Literacko-Naukowy”, „Myśl Narodowa”, „Rocznik Literacki”, „Ruch Literacki”, „Przegląd Ilustrowany”, „Skawa”, „Słowo Polskie”, „Tygodnik Ilustrowany”, „Wiadomości Literackie”, a także na łamach prasy meksykańskiej.
Podczas II wojny światowej przebywał w Warszawie, gdzie w wyniku działań wojennych stracił swój dobytek, w tym rękopisy, opracowania, tłumaczenia, bibliotekę oraz kolekcję autografów. Aresztowany przez władze okupacyjne przebywał na Pawiaku od 10 listopada 1939 do 27 marca 1940. Został zwolniony dzięki zaangażowaniu rodziny i przyjaciół. Następnie przebywał do sierpnia 1940 u matki koło Tarnowa, po czym do października 1945 mieszkał w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie organizował tajne nauczanie, a po wyzwoleniu pracował jako zastępca dyrektora i nauczyciel w Państwowym Koedukacyjnym Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych. Od października 1945 mieszkał w Łodzi, gdzie początkowo uczył w XIV Liceum dla Dorosłych, a w latach 1948–1954 w XVII Liceum Ogólnokształcącym, a następnie w IV Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych.