W 1961 przeszedł na emeryturę, jednocześnie pracując na pół etatu.

Biegle opanował języki takie jak: angielski, francuski, niemiecki rosyjski, czeski, hiszpański, islandzki, łacina, norweski, węgierski i włoski. Hobbystycznie zajmował się kolekcjonowaniem autografów, na którego potrzeby prowadził korespondencję z ludźmi z całego świata, ze szczególnym uwzględnieniem pisarzy z państw Ameryki Południowej. Kolekcję autografów i księgozbiór przekazał Bibliotece Jagiellońskiej oraz Bibliotece Uniwersytetu Łódzkiego.

W 1958 został odznaczony Krzyżen Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jego żoną była Stefania z domu Ostrowska. Został pochowany w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.

Publikacje O celu sztuki (Hrubieszów 1921), Współczesna literatura węgierska (Warszawa 1932), O liryce patriotycznej Asnyka („Tygodnik Ziemi Sanockiej” 1913 nr 44), Pogrzeb Kuby, U mogiły („Ilustrowany Kurier Codzienny” 1915 nr 53, 1916 nr 149).

Tłumaczenia Ferenc Herczeg, „Poganie” (Warszawa 1936, wydanie 2: Budapeszt 1941, wydanie 3: Warszawa 1956), Peter Egge „Hanzyna” (Warszawa 1936, wydanie 2: Poznań 1960 pt. „Życie Hanzyny”), Pär Lagerkvist, „Barabasz” (niewydane).

Przypisy