Ryszard Kazimierz Borowy, ps. „Odrożyc”, „Żelazny” (ur. 13 maja 1904 w Kuskowie, zm. 2 maja 1977 w Warszawie) – polski działacz partyjny i leśnik, uczestnik podziemia zbrojnego podczas II wojny światowej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Lasów (1947) i Ministerstwie Leśnictwa (1947–1949), więzień polityczny w okresie stalinizmu.
Życiorys Syn Konstantego i Bronisławy. Uczył się w szkołach w Przasnyszu, następnie prywatnie w okresie I wojny światowej prywatnie, a do 1921 w Liskowie. W 1926 ukończył gimnazjum matematyczno-przyrodnicze w Grudziądzu, po czym odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu; uzyskiwał rangi plutonowego podchorążego (1927) i podporucznika rezerwy kawalerii (1934). Od 1927 studiował na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego, przerwał naukę z powodu braku środków. Od 1929 do 1930 referent w Wydziale Budowlanym Urzędu Miejskiego w Grudziądzu, następnie do 1935 studiował na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Przed wojną pracował jako taksator w Dyrekcjach Lasów Państwowych w Warszawie i Toruniu.