Szczyt produkcji saksofonów basowych przypadł na lata 20. XX wieku. W USA instrumenty te produkowały wówczas m.in. firmy oraz . W Europie takie saksofony produkukował i produkuje nadal np. . W latach 30. XX wieku saksofon basowy pojawiał się w większych orkiestrach i big-bandach. Amerykańska produkcja saksofonów zwolniła podczas II wojny światowej z racji na ograniczony dostęp do brązu i materiałów niezbędnych do budowy saksofonów. W związku ze zmieniającymi się trendami muzycznymi oraz pojawieniem się elektrycznych wzmacniaczy donośne saksofony basowe straciły na popularności w latach 40. i 50. XX wieku, ich większy rozmiar również miał na to wpływ. Sporadycznie pojawiały się kompozycje brodwayowskie z wykorzystaniem instrumentu, m.in. musical West Side Story. Wzrost popularności nastąpił w połowie lat 70. XX wieku.
Saksofon basowy pojawia się np. w niszowych zespołach odtwarzających brzmienie jazzu lat 20. XX wieku oraz w jazzie współczesnym. Po saksofon basowy sięgali także kompozytorzy i instrumentaliści jazzowi, np. Anthony Braxton i Roscoe Mitchell, jak również kompozytorzy muzyki poważnej, np. w utworze Prelude Fugue and Riffs Leonarda Bernsteina z 1955 roku pojawia się partia na saksofon basowy.
Josef Škvorecký napisał nowelę bądź powieść pt.