thumb|250px|Głowa konia z brązu (Muzeum Historii Armenii)
Hodowla koni w Urartu była istotnym elementem gospodarki i życia społecznego Królestwa Wan. Konie były wykorzystywane do jazdy konnej oraz jako zwierzęta juczne. W prowincji Subi specjalizowano się w hodowli koni wierzchowych, a z terenów nad Urmią sprowadzano ogiery na potrzeby konnicy urartyjskiej. Ważną rolę w hodowli koni odgrywał region Ulhu, gdzie organizowano pastwiska dla koni. Urartyjscy władcy, tacy jak Rusa I, dbali o rozwój hodowli, organizując pastwiska dla koni, a w tekstach zachowała się informacja o wyjątkowym osiągnięciu konia Menui.
Konie w źródłach
Według źródeł asyryjskich konie do Asyrii sprowadzano od północno-wschodnich sąsiadów. Tiglat-Pileser I, zwyciężywszy „króla krajów Nairi”, nałożył na niego daninę w wysokości 1200 koni i 2000 sztuk bydła. Salmanasar III otrzymał znaczną liczbę koni znad Urmii. Na reliefach wrót z Balawat przedstawiono m.in. zagarnięcie całego stada ogierów z kraju Gilzanu. W źródłach urartyjskich wielokrotnie opisano zdobywanie i zagarnięcie koni z podbitych ziem – najczęściej do centrum Urartu sprowadzano je z Zakaukazia. W spisach łupów konie były wymieniane w pierwszej kolejności, np.