W 1940 roku podczas wykopalisk na Karmir Blur, w pobliżu muru twierdzy wschodniego budynku, odkryto m.in. fragmenty wędzideł o bardzo charakterystycznym kształcie, zbliżonym do asyryjskich wędzideł z Kalhu. Składały się one z trzech części: dwóch brązowych, zakrzywionych psalii oraz żelaznej części munsztukowej, które razem tworzyły jedną całość z psaliami. Psalie posiadały po trzy otwory: duży środkowy był przeznaczony na wodze oraz dwa mniejsze do mocowania pasków, które łączyły uzdy z ogłowiem. W 1954 roku (także na Karmir Blur) znaleziono wiele brązowych elementów uprzęży końskiej z inskrypcjami Sarduri II: nakładki czołowe, płyty policzkowe, okrągłe blaszki, pasy popręgowe, dzwoneczki i wędzidła. W odróżnieniu od odkrytych w 1940 roku wędzidła z tego znaleziska składały się z brązowych, o zakrzywionej formie psalii oraz żelaznej części munsztukowej, osadzonej na nich za pomocą kowalskiej obróbki. Charakterystyczną cechą były pętle na wędzidłach umieszczone prostopadle do płytki psalii.