Stanowisko agi janczarów odzyskało swój status w 1515 gdy na rozkaz Selima I egzekucji poddany został ostatni sekbanbaşı sprawujący rolę dowódcy Korpusu, Balyemez Osman Ağa. Od tego momemntu sekbanbaşı powrócił do rangi zastępcy agi.
Wyodrębnić można w przybliżeniu 3 okresy które charakteryzują agów, ich pochodzenie oraz szanse na awans: 1515-1612 - zdecydowana większość agów (88,5%) wywodziła się z dworu sułtańskiego, byli w pełni zależni od sułtana i mieli większe szanse awansu na wysokie stanowiska 1613-1704 - okres przejściowy, nowi agowie coraz częściej wywodzili się wprost z Korpusu Janczarskiego (40% z dworu sułtańskiego, 46% z Korpusu), profesjonalizacja Korpusu zmniejszyła liczbę ich obowiązków administracyjnych i wykonawczych, XVII wiek był burzliwym okresem w Imperium wskutek czego ich szanse na karierę zaczęły maleć 1705-1826 - okres politycznej marginalizacja pozycji agi janczarów, awanse były coraz rzadsze, niemal wszyscy agowie (95,6%) wywodzili się z Korpusu