Od czasu Selima I dowódca korpusu mógł osobiście dowodzić wszystkimi ortami tylko w obecności sułtana, w przeciwnym razie był tylko zastępcą osoby wyznaczonej przez sułtana. Według tradycyjnych źródeł, w 1594 pojawiły się objawy procesu słabnięcia zależności agi do sułtana, agowie mimo braku obecności sułtana w trakcie kampanii wojennych zajmowali się dowodzeniem janczarami.
W drugiej połowie XVI wieku aga dostał zgodę na udział w obradach Dywanu. Gdy sułtan był w pałacu, od agi oczekiwano bycia uczestnikiem w spotkaniach rady Imperium, mimo że sam nie był jej członkiem. Miał uczestniczyć w piątkowych modlitwach razem z sułtanem.
Dowódca w decyzjach dotyczących Korpusu konsultował się z radą Korpusu (). W skład której wchodził on sam oraz: – dowódca ugrupowania bölük – dowódca ugrupowania sekbanów 3 dowódców elitarnych ort z ugrupowania cemaat pierwotnie wywodzących się z sułtańskich kręgów łowieckich tj.: , dowódca orty numer 71 , dowódca orty numer 64 , dowódca orty numer 73 Prawdopodobnie w obradach brał także udział dowódca żandarmerii