Ignacy Borejdo, właśc. Dawid Sznajderman (ur. 4 listopada 1897 w Żarkach, zm. 15 kwietnia 1970 w Tel Awiw-Jafie) – polski działacz partyjny i państwowy oraz inżynier mechanik narodowości żydowskiej, podsekretarz stanu w Ministerstwie Hutnictwa (1952–1957).
Życiorys Syn Abrahama (Adama) i Ajdli (Adeli), najstarszy z pięciorga dzieci. W 1918 ukończył Wyższą Szkołę Realną w Będzinie, następnie podjął studia z inżynierii mechanicznej na Politechnice Warszawskiej, ukończone w 1927. W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, w kwietniu 1920 ukończył Szkołę Podchorążych przy Oficerskiej Szkole Wojsk Kolejowych. Do grudnia 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w ramach 2 batalionu wojsk kolejowych, brał udział w odbudowie zniszczonych mostów. W latach 1927–1939 kierownik Wydziałów Wytwórczych i naczelny inżynier w Polskich Zakładach Przemysłu Cynkowego w Będzinie. Od 1939 do 1941 był szefem działu technicznego i głównym inżynierem Elektrowni Miejskiej we Włodzimierzu Wołyńskim. W czasie wojny działał w Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Został wcielony do Armii Czerwonej, w bitwie stracił jedno oko. W Holokauście stracił matkę, żonę, córkę, siostry i innych członków rodziny.